Theoretisch natuurkundige van University of Oxford (topuniversiteit wereldwijd) geeft wiskunde- en natuurkundeles met heldere en persoonlijke aanpak.

Leer meer over Jonas

• 1) Wanneer is jouw interesse in dit onderwerp en voor het geven van privéles ontstaan?

  Mijn interesse in natuur- en wiskunde begon toen ik ongeveer tien jaar oud was. Ik woonde
  toen in Egypte en kreeg thuis les van mijn moeder. Daardoor had ik veel vrije tijd, maar op
  een gegeven moment werden gamen en zwemmen in de Rode Zee wat eentonig. Toen
  ontdekte ik de serie Cosmos: A Spacetime Odyssey en het boek A Briefer History of Time,
  die op een toegankelijke manier uitlegden hoe het heelal werkt, welke bizarre dingen er
  bestaan (zoals zwarte gaten) en hoe we die natuurkundig kunnen beschrijven. Ik was
  meteen gefascineerd en probeer sindsdien altijd meer te leren over hoe de wereld op
  fundamenteel niveau werkt.
  
  Hoe meer ik leerde over wis- en natuurkunde, hoe vaker ik het aan vrienden en familie
  probeerde uit te leggen. Die passie delen vond ik altijd al leuk. Na mijn master wilde ik
  mezelf professioneel verder ontwikkelen en beginnen met geld verdienen, en met lesgeven
  kan ik dat doen op een manier die eigenlijk niet als “werken” voelt.

• 2) Vertel ons meer over het vak waarin je lesgeeft en over de thema's die je graag met jouw leerlingen bespreekt (en eventueel ook de onderwerpen die je minder leuk vindt).

  Volgens mij is het doel van natuurkunde om te begrijpen hoe het universum werkt op het
  diepste niveau, en wat de consequenties zijn van die ‘spelregels’. Wiskunde is de taal
  waarmee je die vragen kunt beantwoorden. Als ik bijvoorbeeld vraag hoe zwaartekracht een
  object in beweging brengt, dan heb ik wiskunde nodig om dat precies te kunnen
  beschrijven.
  
  Tijdens mijn lessen ga ik vaak verder dan alleen de stof die nodig is voor een toets of
  examen. Ik leg dingen uit vanuit verschillende perspectieven, laat verbanden zien tussen
  concepten en probeer altijd de diepere ‘waarheden’ te laten zien. Daardoor worden
  studenten vaak écht geïnteresseerd in het onderwerp en kunnen ze hun kennis flexibeler
  toepassen. Ze schrikken dan niet als een vraag op een toets net iets anders is geformuleerd
  dan ze gewend zijn.
  
  Ik vind wis- en natuurkunde minder leuk als er te snel of te simpel door de stof word
  gegaan. Hierdoor wordt het eerder een kwestie van formules en truukjes onthouden i.p.v.
  wat ik hierboven heb beschreven.

• 3) Vertel ons over jouw grote voorbeeld of rolmodel, of het nou een leraar of lerares is waar je zelf les van hebt gehad of een genie in jouw veld.

  Mijn eerste inspiratie was mijn moeder. Zij heeft me altijd gesteund in mijn passie en later
  ook in mijn werk. Ze heeft nooit problemen gehad met hoe lang ik moest studeren of hoe
  duur dat was, en ze heeft me altijd moed ingesproken als ik ontmoedigd raakte. Dat is heel
  belangrijk geweest om mijn vertrouwen te behouden dat natuurkundig onderzoek echt het
  juiste pad voor mij is.
  
  Andere rolmodellen waren de groten binnen de natuurkunde: Neil deGrasse Tyson,
  Stephen Hawking, Michio Kaku en anderen. Hun boeken en programma’s hebben mijn
  interesse in natuurkunde versterkt. Ook Einstein is een rolmodel voor mij – juist omdat hij
  wat meer aan de chaotische, creatieve kant stond. Zo zie ik mezelf ook, zeker vergeleken
  met het stereotype van een ‘saaie’ wetenschapper.

• 4) Wat zijn, volgens jou, de vereiste kwaliteiten om een expert in jouw vak te zijn?

  Allereerst moet je écht van natuurkunde houden. Je moet er alles over willen leren – niet
  voor status of een mooie carrière, maar omdat je er oprecht nieuwsgierig naar bent. Zonder
  die passie houd je het niet vol als het moeilijk wordt. Je moet intens nieuwsgierig zijn,
  geduldig genoeg om langzaam en zorgvuldig nieuwe onderwerpen te leren, en bereid zijn
  om dingen op verschillende manieren te proberen tot je het echt begrijpt. Ook is
  zelfvertrouwen belangrijk: het geloof dat je iets nieuws kunt bijdragen aan de kennis die we
  als maatschappij hebben opgebouwd.
  
  Wat ik later ben gaan inzien, is dat expertise niet alleen inhoudelijke kennis is. Je hebt ook
  een zekere mate van succes in je carrière nodig om verder te groeien — bijvoorbeeld
  geaccepteerd worden voor een PhD-positie. Daarvoor heb je helaas ook sociale
  vaardigheden nodig: mensenkennis, netwerken, een goed cv opbouwen en jezelf kunnen
  presenteren.

• 5) Kan je ons een leuke anekdote vertellen die met jouw beroep of schooltijd te maken heeft?

  In het eerste jaar van mijn bachelor, midden in de coronapandemie, had ik een online
  tentamen van drie uur over calculus. Ik kende de stof al goed van de middelbare school en
  was na anderhalf uur klaar. Omdat ik honger had, besloot ik een volledige maaltijd te koken
  terwijl de toetstijd nog liep — steak, rijst, broccoli, alles erop en eraan. Daarna heb ik mijn
  antwoorden nog eens gecontroleerd en ingeleverd. Het resultaat: een 9,7. Mijn vrienden
  geloofden eerst niet dat ik tijdens het tentamen had staan koken, haha.

• 6) De tijd is nu gekomen om ons te vertellen dat je misschien ook wel wat moeilijkheden op school hebt gehad...

  Ik heb regelmatig moeite gehad met Nederlands, gewoon omdat het me totaal niet
  interesseerde, haha. Wat betreft wis- en natuurkunde had ik vooral moeite met
  onderwerpen die maar half werden uitgelegd, zoals elektriciteit of energie (kinetisch,
  potentieel, enzovoort). Ik raakte dan gefrustreerd omdat ik alles precies wilde begrijpen in
  plaats van simpelweg de formules te leren die nodig waren voor de toets.

• 7) Help ons je wat beter te leren kennen door ons wat meer over jouw passies te vertellen (die je misschien ook van plan bent via Superprof te delen).

  Naast wis- en natuurkunde ben ik ook fanatiek sporter. Sinds mijn veertiende doe ik aan
  krachtsport (bodybuilding en powerliften), en sinds mijn negentiende beoefen ik Brazilian
  Jiu Jitsu – een vechtsport waarbij je eigenlijk alles mag doen om je tegenstander uit te
  schakelen, behalve slaan of schoppen. Je mag dus wurgen, armen en benen breken,
  enzovoort.
  
  Door die sporten en hoe mijn lichaam daardoor is veranderd, pas ik totaal niet in het
  stereotype van een ‘wetenschapper’. Mensen zijn dan ook vaak verbaasd als ze horen wat
  voor werk ik doe – en dat vind ik altijd erg grappig.

• 8) Wat maakt jou een Superprof?

  Ik denk dat mijn sterkste kwaliteiten zijn:
  1. Geduld;
  2. Ik leg oplossingen op verschillende manieren uit;
  3. Ik stel veel vragen, zodat de les interactiever wordt en de leerling de stof beter
  onthoudt;
  4. Ik bereid mijn lessen goed voor;
  5. Ik vind het niet erg om wat langer door te gaan of iets extra uit te leggen via een
  berichtje buiten de les om, zonder daar extra voor te vragen;
  6. Ik probeer altijd een persoonlijke connectie met de leerling te maken, in plaats van
  alleen te focussen op de lesstof.