Net als de meeste talen heeft het Engels regels die bepalen hoe woorden klinken. Het probleem is dat die regels niet op elk woord van toepassing zijn. Dit artikel gaat volledig over de uitspraak Engels: de regels en uitzonderingen, waarom woorden die hetzelfde klinken verschillende betekenissen hebben en waarom dit zo’n vreemde taal is. Voordat we beginnen: ken jij deze regels voor de Engels uitspraak?
Vijf basisregels voor de Engelse uitspraak
- Klinkercombinaties (‘ai’, ‘ea’, ‘oa’) maken meestal een korte klinkerklank.
- Korte woorden hebben bijna altijd een korte klinkerklank.
- Dubbele medeklinkers maken meestal één enkele klank.
- De klinker vóór een dubbele medeklinker heeft doorgaans een korte klank.
- Woorden die eindigen op een E: de E is meestal stil.
Waarom de Engelse uitspraak zo vreemd lijkt
De Engelse taal zit vol vreemde woorden die er totaal anders uitzien dan ze klinken.
Bekijk deze zin: “I would speak better English if English pronunciation rules were easy to follow!” Waarom wordt ‘would’ zo gespeld terwijl het klinkt als ‘wood’? Het modale werkwoord ‘would’ komt van het Oudengelse werkwoord ‘wolde’, dat de verleden tijd was van ‘will’.
De Engelse taal heeft haar oude woorden behouden en heeft daarnaast woorden geleend uit veel andere talen.
Ongeveer 29% van de alledaagse Engelse woorden komt uit het Frans. Dat is één van de redenen waarom de spelling zo vreemd kan zijn. Engelstaligen hebben de uitspraak van die woorden meestal aangepast aan hun eigen manier van spreken. Tot die woorden behoren:
- comfortable (kʌmftəbəl)
- mascara (mæskɑːrə)
- beef (biːf)
- government (gʌvəʳnmənt)
- army (ɑːʳmi)
- passport (pɑːspɔːʳt)
- sovereignty (sɒvrɪnti)
- hotel (hoʊtel)
- modern (mɒdəʳn)
- advice (ædvaɪs)
- garage (gærɑːʒ)
- arrest (ərest)
- carpenter (kɑːʳpɪntəʳ)
- money (mʌni)
- colonel (kɜːʳnəl)
Engels wordt beschouwd als een Germaanse taal, wat betekent dat het woorden deelt met andere Germaanse talen. Ook hier werd de uitspraak in het Engels, en soms zelfs de spelling, aangepast aan Engelstaligen.
- kindergarten (kɪndəʳgɑːʳtən)
- pretzel (pretsəl)
- bagel (beɪgəl)
- diesel (diːzəl)
- hamburger (hæmbɜːʳgəʳ)
- kitchen (kɪtʃɪn)
- hamster (hæmstəʳ)
- cobalt (koʊbɔːlt)
- knuckle (nʌkəl)
- waltz (wɔːlts)
- poltergeist (pɒltəʳgaɪst)
- ghost (goʊst)
- Fahrenheit (færənhaɪt)
- ampere (æmpeəʳ)
- hound (haʊnd)
Naast Frans en Duits heeft het Engels woorden overgenomen uit de hele wereld. Sterker nog, de British Council heeft het idee naar voren gebracht dat meer dan 80% van de Engelse woorden uit verschillende talen komt. Op basis daarvan hebben Engelstaligen geprobeerd regels te maken voor woorden uitspreken in het Engels die zoveel mogelijk woorden dekken.

Waarom uitspraak in het Engels zo vreemd is
Regels voor stille letters in alledaagse woorden
De Engelse taal zit vol stille letters. Zoals hierboven vermeld is de ‘e’ aan het einde van woorden meestal stil.
Deze stille ‘e’ heeft echter een functie. Hij geeft aan dat de klinker in de lettergreep vóór de laatste lettergreep een lange klank moet krijgen: ‘bite’ (baɪt) tegenover ‘bit’ (bɪt). Het onthouden van de functie van de stille E helpt je bij het uitspreken Engelse woorden.
Een scrabbletegel met de letter E.
De E aan het einde van woorden is meestal stil. Foto door Siora Photography.
Nog een eenvoudige regel: ‘kn’ of ‘gn’ aan het begin van een woord, de eerste letter is altijd stil. Je hoort de ‘k’ niet in ‘knife’ of ‘knee’, en je hoort de ‘g’ niet in ‘gnat’ en ‘gnarly’.
De letter ‘g’ valt in het Engels vooral op om twee redenen.
Hij is stil in ‘gm’ en ‘gn’-combinaties
- champagne (ʃæmpeɪn)
- sign (saɪn)
- gnaw (nɔː)
- phlegm (flem)
- foreign (fɒrɪn)
- assign (əsaɪn)
- design (dɪzaɪn)
- resign (rɪzaɪn)
- malign (məlaɪn)
Hij verandert van klank
- harde ‘g’ wanneer gevolgd door ‘a’, ‘o’ of ‘u’
- guess (ges)
- gate (geɪt)
- go (goʊ)
- zachte ‘g’ wanneer gevolgd door ‘e’, ‘i’ of ‘y’
- genes (dʒiːn)
- giraffe (dʒɪrɑːf)
- gyroscope (dʒaɪrəskoʊp)
- Deze regel heeft veel uitzonderingen.

De ‘-mb’-combinatie
Dit lijkt een onmogelijke lettercombinatie om uit te spreken; het is net zo onmogelijk om uit te leggen. Alle woorden met deze uitgang komen uit verschillende talen en/of maakten ooit deel uit van langere woorden. Voorbeelden zijn:
- comb (koʊm)
- dumb (dʌm)
- jamb (dʒæm)
- thumb (θʌm)
- dumb (dʌm)
- limb (lɪm)
- crumb (krʌm)
- bomb (bɒm)
- lamb (læm)
Het belangrijkste om te onthouden bij het engelse woorden uitspreken is dat de ‘b’ hier altijd stil is.

De stille W
Engelstaligen spreken de ‘w’ niet uit in woorden zoals ‘wrong’, ‘answer’ en ‘write’. We kunnen echter uitleggen waarom ze zo gespeld worden. Ze komen allemaal uit het Oudengels, een taal met andere uitspraakregels. We weten niet of (of hoe) men deze woorden toen uitsprak, maar vandaag de dag wordt de ‘w’ niet uitgesproken.
Deze woorden komen eveneens uit het Oud- en Middelengels, en de ‘h’ werd en wordt nog steeds uitgesproken.
Zie: when (hwen), where (hweəʳ), why (hwaɪ), what (hwɒt), wharf (hwɔːʳf) en whey (hweɪ).
Uitspraakregels in een notendop
Stille letters maken woorden uitspreken in het Engels lastig. De uitspraak Engels in het Brits, Australisch en Amerikaans Engels wordt nog complexer doordat deze regels soms uitzonderingen hebben.
De grootste regels die niet altijd gelden
Zoals het gezegde luidt: regels zijn er om gebroken te worden. Toch maken deze uitzonderingen het leren van de Engels uitspraak moeilijk.
I vóór E behalve na C
Woorden als ‘receive’ en ‘ceiling’ lijken deze regel te bevestigen. Maar je hebt in dit artikel ook het woord ‘weird’ gezien, een duidelijke uitzondering op deze regel. De lijst met veelvoorkomende uitzonderingen is relatief kort, dus je kunt proberen ze te onthouden.
| 📖 IE na C | 🔊 Uitspraak | 📖 EI na andere letters | 🔊 Uitspraak |
|---|---|---|---|
| science saɪəns | neighbour neɪbəʳ | ||
| ancient eɪnʃənt | weight weɪt | ||
| conscience kɒnʃəns | height haɪt | ||
| species spiːʃiz | protein proʊtiːn | ||
| sufficient səfɪʃənt | heir eəʳ | ||
| democracies dɪˈmɒkrəsɪz | weird wɪəʳd | ||
| society səsaɪɪti | foreign fɒrɪn | ||
| bouncier ˈbaʊnsɪə | vein veɪn | ||
| efficient ɪfɪʃənt | seize siːz |

Harde G en harde C
De regel luidt: vóór ‘a’, ‘o’ en ‘u’ zijn G en C hard. Vóór ‘e’, ‘i’ of ‘y’ zijn ze zacht. De letter G heeft de meeste uitzonderingen op deze regel, maar C heeft er ook enkele.
Uitzonderingen voor G: girl, gear, geese, gills, gift, begin.
Uitzonderingen voor C: soccer, success.
Dubbele klinkers: spreek de eerste klinker uit
Volgens een bekend ezelsbruggetje spreek je bij klinkercombinaties zoals in ‘boat’, ‘meat’ en ‘hair’ de eerste klinker uit en negeer je de tweede. Met andere woorden, de klinkers vormen geen aparte nieuwe klank.
Deze regel geldt echter niet voor ‘oo’ en ‘ou’. Probeer het zelf met:
- boot
- moose
- zoom
- loop
- loose
- mouse
- rout
- mouth
- house
- round
Hij geldt ook niet voor dead, head of de verleden tijd van ‘read’.
Dubbele medeklinkers als één klank
Deze regel geldt voor woorden als ‘gazelle’, ‘arrest’, ‘assess’ en ‘apply’. Hij geldt niet voor woorden als ‘success’ en ‘access’.
Sommige woorden met een dubbele C volgen deze regel: accommodate, acclimate, accord, accept en andere.
Homoniemen: verschillende spelling, dezelfde klank en omgekeerd
De Chinese taal heeft meer dan 5000 karakters om alles te beschrijven wat mensen willen zeggen. Sprekers hebben ongeveer 400 klanken en gebruiken vijf tonen om betekenis te geven.
Het Engels daarentegen heeft slechts 26 letters. Deze letters combineren op verschillende manieren om alle klanken te vormen die Engelstaligen gebruiken.
Dit verklaart waarom het Engels zijn woorden en klanken “hergebruikt”.
Het woord ‘bear’ heeft twee betekenissen: een groot dier en het werkwoord ‘dragen’ of ‘verdragen’. Het woord ‘bare’ klinkt precies hetzelfde, maar betekent ‘zonder bedekking’.
‘Bear’ en ‘bare’ zijn homoniemen.
Homoniemen omvatten homofonen en homografen.
Homofonen klinken hetzelfde maar worden verschillend gespeld.
Homografen worden hetzelfde gespeld maar hebben verschillende betekenissen en soms verschillende klanken.
Bij spreken kun je het verkeerde homofone woord niet gebruiken, want ze klinken identiek. Bij schrijven maakt het wel uit. Bij homografen kan je uitspraak in het Engels wél een fout bevatten.
Voorbeeld: I read that book years ago.
Je docent zal dit waarschijnlijk als een fout tellen in werkwoordstijd, omdat de context suggereert dat je de verleden tijd had moeten uitspreken, namelijk ‘red’.
Helaas is er geen manier om deze fouten volledig te vermijden. Zelfs moedertaalsprekers hebben moeite met homoniemen.
Sommige homofone fouten zijn hilarisch! Natuurlijk lachen we mensen die eerlijke fouten maken niet uit. Maar het is wel volkomen toegestaan om om de vergissingen te lachen.
Tips om de Engelse uitspraak onder de knie te krijgen
Leerlingen Engels hebben het niet makkelijk, want woorden volgen niet altijd vaste regels. Letters klinken niet altijd hetzelfde en woorden veranderen van betekenis afhankelijk van de context.
Toch zijn dit richtlijnen die je helpen bij het uitspreken Engelse woorden.
Laat een fout in uitspraak Engels je niet ontmoedigen. Zelfs moedertaalsprekers maken fouten bij woorden uitspreken in het Engels.
Samenvatten met AI


















